روزمره گی های آراد
پسر نازنینم،
گفتم برایت بنویسم از آنچه در دل دارم و نمی توانم بگویم… شاید مجالی نباشد که برایت بگویم… نمی دانم که اصلا این دلنوشته روزی چشمهای زیبای تو را زیارت خواهد کرد یا نه… نمیدانم آن روز ها کجایی و شبها در آغوش کدام یار آرامش را در می یابی و صبح ها با نسیم نفس کدام دوست بیدار می شوی… ولی مهم این است که الان شبهایم را با گرمای آغوش تو آغاز می کنم و صبح ها با صدای نفس تو روز را از سر می گیرم.
روزمرگی های پسرم در مهد کودک
کلاس نقاشی (این روزا حسابی عاشق مهد کودک شده و وقتی بهش میگم بمون خونه ی مامانی میگه: مامان من عاشق مهدِ کودکم. دوستام منتظرمن باید برم)![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()

ممنون از خاله زهرای مهربون که زحمت کشیدن و عکسای پسرمون رو برامون فرستادن.

یکی از روزا تو اداره ی مامانی

مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی





روزمره گی های آراد
